Χρήση κινητού τηλέφωνου και οδήγηση (δημοσίευμα στο περιοδικό Psychologies)

-ποιοι λόγοι μπορεί να μας οδηγήσουν στο να μιλάμε στο τηλέφωνο την
ώρα που οδηγούμε παρόλο που γνωρίζουμε ότι με αυτό τον τρόπο εκθέτουμε
τον εαυτό μας σε κίνδυνο;


Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από εξαντλητικούς ρυθμούς και αυξημένες απαιτήσεις, βρίσκουμε τον εαυτό μας να κάνει δύο και τρία πράγματα συγχρόνως στην καθημερινότητα του, ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει σε αυτές. Η χρήση του κινητού τηλεφώνου είναι ο πλέον συνήθης τρόπος για να δώσουμε το παρόν, σε πρόσωπα και καταστάσεις. Το χρόνο της οδήγησης τον αντιλαμβανόμαστε σα “νεκρό” αλλά του δίνουμε ένα διαφορετικό νόημα όταν κατά τη διάρκεια του, διευθετούμε υποχρεώσεις ή λέμε τα νέα μας με φίλους. Πιστεύουμε άλλωστε, ότι τα οφέλη της χρήσης του τηλεφώνου την ώρα που οδηγούμε είναι πολλαπλάσια του πραγματικού ρίσκου που παίρνουμε. 


-γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση το αίσθημα του κινδύνου (και άρα
του φόβου, που συνοδεύει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης) δεν
ενεργοποιείται;


Έρευνες έχουν δείξει ότι τις πιο πολλές φορές που επιλέγουμε να χρησιμοποιήσουμε το κινητό μας τηλέφωνο κατά τη διάρκεια της οδήγησης μας, είναι είτε όταν είμαστε σταματημένοι σε κάποιο φανάρι, είτε όταν δεν έχουμε αναπτύξει πολύ μεγάλη ταχύτητα. Από την άλλη, το πώς αντιλαμβάνεται ο καθένας από εμάς τον κίνδυνο, είναι κάτι το εντελώς προσωπικό. Στην ουσία χρησιμοποιούμε το τηλέφωνό μας ακριβώς επειδή δε συνειδητοποιούμε το πόσο στα αλήθεια επηρεάζει την ποιότητα της οδήγησης μας. “Εθιζόμαστε” στη χρήση του, άρα απευαισθητοποιείται και ο όποιος φόβος μπορεί αρχικά να είχε προκληθεί σε σχέση με αυτή.


-ποια βαθύτερη ανάγκη μας καλύπτει, σε επίπεδο συναισθηματικό, το να
μιλάμε στο τηλέφωνο την ώρα που οδηγούμε και γιατί;


Είναι ο τρόπος μας να νιώσουμε ότι έχουμε τον έλεγχο των καθημερινών μας υποχρεώσεων, τις οποίες ευκολότερα διευθετούμε μέσα από τη χρήση κινητού τηλεφώνου. Επιπλέον, το να κάνουμε δύο και τρία πράγματα μαζί, μας δίνει μια ψευδαίσθηση παντοδυναμίας και ένα αίσθημα παραγωγικότητας. Νιώθουμε εκείνη τη στιγμή, ότι δεν αφήνουμε το χρόνο να πάει χαμένος, ότι τα προλαβαίνουμε όλα. Σε υπαρξιακό επίπεδο νιώθουμε ότι ανήκουμε κάπου και την ίδια στιγμή ασφάλεια ότι ανά πάσα στιγμή, είναι κάποιος εκεί μαζί μας. Τέλος, μας βοηθά να διατηρήσουμε ή/και να δημιουργήσουμε τις κοινωνικές μας επαφές.

scroll back to top